|
meer dan
25 jaar!
| |
- Een goede schrijver hoeft niet gelezen te worden.
Want een goede schrijver heeft zijn tekst zo goed gestructureerd, dat iedere lezer direct het antwoord op zijn vraag kan vinden.
Hij hoeft daar dus niet uw hele tekst voor te lezen.
- Divergeren, convergeren, communiceren.
Probeer eerst zoveel mogelijk alternatieven te bedenken. Kies daar het beste uit. Communiceer dat.
Alternatieven kunnen formuleringen zijn, oplossingen, maar ook beleidsscenario's of productiemethoden.
- Schrijf sober, overtuigend en charmant.
Sober, want uw lezer heeft nog wat anders te doen vandaag. Overtuigend, omdat u tenslotte altijd iets voor elkaar probeert te krijgen. En charmant in de graad waarin uw lezer met u van mening verschilt.
- Schrijf nooit duidelijker dan u denkt.
De stelligheid van uw uitspraken dient gestaafd te zijn met argumenten. Die u moet geven wanneer uw lezer ze vraagt.
- Pas na de conclusie snapt u de argumenten.
Hoewel nog generaties misleid zijn met de notie dat je een "betoog op moet bouwen". Nee, je moet het afbouwen. Driekwart van uw lezers snapt de conclusie ook zo wel. En 86,7% van uw lezers bladert direct door uw tekst naar de laatste pagina, waar op driekwart van onderen de conclusie staat, en begint daar te lezen. Mal toch?
- Schrijven is ook maar een vak.
En dat vak valt te leren. 90% van de kwaliteit van een tekst is het resultaat van methodisch werken. Die andere 10%? Een scheutje talent, een handje geluk, een drupje genie.
- Wat u zeggen wilt, is niet zo belangrijk.
Nee, wat uw lezer horen wil, dat is belangrijk!
- De helft van uw tekst is drakenvoer voor uw chefs.
De helft van het tekstvolume in een organisatie is niet geproduceerd om de lezer te bedienen, maar om de parafenlijn gerust te stellen. Fijn voor uw lezer. Kan hij zo de helft van tekst weggooien. Maar welke helft?
- Maak de inhoudsopgave voordat je de tekst schrijft.
Natuurlijk, je zet toch de stellingkasten in het magazijn, voor je de spullen binnenbrengt? Eerst bedenken wat je in welke volgorde gaat zeggen, dan pas gaan zeggen.
- Een wollige stijl is bang of lui.
Omhaal van woorden duidt op een schrijver die niet rechtuit durft te zeggen waar het op staat. Dat noemt hij zelf "diplomatiek". En als hij wel durft, moet hij er ook de energie in willen steken die nodig is voor heldere teksten. Vaag schrijven kost minder moeite dan scherp schrijven.
- Kan een deur openzwaaien?
Kan een licht aangaan, kan een vergadering besluiten, kan een rapport concluderen, kan een vakbond een standpunt innemen? Ja, natuurlijk. Al blijven sommige frikken tegenspartelen.
- Natuurlijk mag er een komma voor “en”.
Dit is wel het meest voorkomende misverstand. Alleen in zinnen als "Jan, Piet, Klaas, Gerrit en Marie kwamen te laat." komt er geen komma voor en. In zinnen als "We serveren koffie en thee en koekjes en gebak." voorkom je met de komma dat lezers denken slechts uit drie combinaties te kunnen kiezen.
- Innoveren moet exoveren® worden
Innoveren blijft nog teveel steken in verbeteren van wat er al is, in beter bedenken wat al bedacht is. Ook niet slecht.
Maar veel meer verwacht ik van exoveren. Je uit bestaande kaders denken, alternatieven voor wat er is. Bedenken wat nog moet gaan bestaan. Niet beter bedenken, maar beter bestaan.
-
PP in taal, sinds 1984
Onze ambachtsschool bestaat vijfentwintig jaar. Hebben we zelf ook iets
geleerd, in al die jaren? Ja zeker!
Eerst, dat je altijd zo duidelijk mogelijk op moet schrijven wat je denkt.
Toen, dat je niet duidelijk kunt schrijven, als je niet duidelijk kunt
denken.
Nu, dat je niet duidelijker mag schrijven, dan je kunt denken.
-
PP in taal, tot 2034
Ben benieuwd hoe het de volgende 25 jaar zal gaan, met u, met mij, met ons.
| |
|
